Zwervend bestaan

Wij zijn gearriveerd in Mijas. Er is daar een gratis camperplaats (officieel voor 30 campers) maar er stonden er zeker al 50/55, als men een tikkie socialer zou gaan staan, zouden er nog meer kunnen staan. Zoals altijd willen er een aantal mensen dubbele ruimte naast zich hebben en plaatsen er gewoon een fiets of brommer naast zich neer, zodat een nieuwe camperaar daar niet zo gauw zal neerstrijken.

———————————————————————————————————————

Je mag in mijn gastenboek reageren……..

KLIK OP

http://doegiedoegiede.nl/gastenboek/

———————————————————————————————————————

Voor de zoveelste keer zijn wij zo blij dat wij niet ‘groot’ zijn en konden op een mooi plekje staan tussen twee gigantische campers. De ene stond als truck hoog op de wielen, een soort wat ook vaak aan de Dakar race mee doen. De ander was met aanhanger de 10 meter gepasseerd. Je voelt je wel een klein duimpje, maar we stonden perfect! 

Voor deze plek moest je jezelf gaan aanmelden bij de politie in het centrum, voor 14.00 uur. Dan bleek je helemaal gecheckt te worden via een vragenlijst en je was hierdoor erg veel tijd kwijt. In het weekend en na 14.00 uur was dat niet meer mogelijk omdat dan alles dicht was. Voor ons dus geen registratie. We hebben bij een goed wok restaurant ernaast, heerlijk gegeten. 

 

De volgende dag zijn we bij het strand van Mijas gaan kijken en daar heb ik een Engelsman ontmoet die leefde als een zwerver op het strand. Hij had waarlijk een bed in elkaar gezet van afvalhout. Allerlei afval gebruikt om een tafel en een bank te hebben. Hij had er twee goede dekens op liggen en had een tuintje op het strand. Een beelden tuintje. Van allerlei rotsblokken en blokjes had hij compleet uitgebalanceerde abstracte torentjes staan en leefde van giften van de langslopende strand wandelaars. De zee had onverwachts teveel ruw en met storm zijn geld uit de geldschaal geslagen, die lagen nu in het zand voor zijn onderkomen. Hij vroeg of ik met de detector zijn centjes wilde zoeken. Hij had al aardig wat terug gevonden, maar hij wist dat er nog meer in het zand moesten liggen. 

En natuurlijk heb ik hem geholpen, heb hem ook mijn pinpointer in zijn handen gestopt zodat hij zelf ook even aan de slag kon gaan. Hij vond het geweldig en vroeg wat zo’n ding kostte. Daar schrok hij van en zei dat hij pech had, zoveel kon hij niet ophoesten. 

Hij zou zomers daar op het strand zijn hart kunnen ophalen en zo eens wat extra euro’s kunnen hebben denk ik zo.

Daarna zijn we naar een ander strandje gereden en een uurtje later, 2 km verderop, op een grote mix parking bij het kasteel in Fuengirola gaan staan. Met een hele grote boulevard van 7 km lang konden we ons hart daar ophalen. 

Deze camperplaats wordt overdag gerund door mensen met een beperking en je wordt heerlijk vrolijk binnen geleid. Het kostte ons €1,00, weer omdat we klein zijn. Grote campers die twee parkeerplaatsen bezet houden betalen €2,00. We zitten langs de A7, dus wel veel verkeerslawaai. Wij zijn zover mogelijk van die rijbanen af gaan staan. En met mijn oordoppen in zal het voor mij wel meevallen.

Vrijgezellenfeestje

Op het strand hier werd er een vrijgezellen feestje gehouden. De dames bleven er tot een uur of 2, maar vertrokken nadat al het vlees op de BBQ op was en de mannen gingen nog even ‘vrij gezellig door’. Met pimpelen dus, lol! De a.s. bruidegom zag er net zo ‘vrolijk aangekleed’ uit als wat er in Nederland ook gebeurd. Veel zwart haar kwam tussen zijn benen vandaan, (grinnik) en zijn grote volle borsten waren inmiddels scheef gaan zitten. Zijn linkerhand was met plakband compleet dicht getapet, daarin vast, zat een steelpannetje waar bier in zat. Leek net een stompje, grijnzzz. De rest van de outfit zien jullie wel op de foto. Wij blijven hier nog even, dus…. tot het vervolg…….

DoegieDoegie!