Vrienden in Estapona

Na het prachtige groene landschap van Andalusië zijn we in Estapona aangekomen. En zoals ik al aangaf, zijn wij  bij vrienden van ons neergestreken. Wat zitten zij in een prachtig paradijselijk plekje aan de Middellandse zee. Er staan hier heel veel appartementen, van studio tot appartementen met zelfs twee verdiepingen. Het resort bestaat al zo’n jaar of 40.

———————————————————————————————————————

Je mag in mijn gastenboek reageren……..

KLIK OP

http://doegiedoegiede.nl/gastenboek/

———————————————————————————————————————

Prachtig onderhouden en met mensen die hier zelfs permanent wonen. De oudste hier is een Engelse vrouw van 84 die al tot de ‘inboedel’ behoort en door iedereen figuurlijk op handen gedragen wordt. Een klein krom broze vrouw, lijkt ouder dan ze eruit ziet, die met feestjes gewoon mee doet en zelfs op haar manier meeloopt te dansen en meestal èèn van de laatste gasten is die naar haar appartement gaat.

  

Haar twee dochters die in Engeland wonen komen om beurten 1 x in de maand naar hun moeder, om te zorgen dat hier alles goed voor haar geregeld wordt qua verzorging. Haar man was kunstenaar en heeft hier een prachtig stukje kunst achter gelaten, in de vorm van een pilaar van hout die met mooie vrouwelijke en mannelijke vormen is uitgesneden. En een brok steen wat ook bewerkt is. Het moet vast een of andere zeegod voorstellen’ Edusa staat er voor. Er wordt natuurlijk gezwommen in een prachtig eigen zwembad, er is een Hot Tube, er wordt jeu de boul, tafeltennis en gewone tennis gespeeld. En er zijn vast nog enkele andere bezigheden. Je zit hoog, tegen een heuvel aangebouwd en je kijkt over de zee uit. 

    

‘S morgens zag ik twee duikers net voor het resort in de zee. Ze haalde schaaldieren er uit vermoed ik. Twee grote netten waren ze aan het sjouwen vanuit de zee. Twee vrouwen wachtte hen op om alles in plastic manden over te hevelen. Het zal vast wel voor een restaurant geweest zijn, als bijverdiensten!!

=======================================================

Er zit hier een leuke mengeling van Europeanen. Het leuke voor mijn vriendin is dat er ook Noorse mensen zijn. Zij heeft daar 10 jaar gewoond en kan haar hart ophalen om weer Noors te praten, wat ze heel erg fijn vindt. Wat een leuke melodieuze taal is dat Noors. 

Tussen de rendieren geboren

Zij is overigens ook schrijfster en heeft zich verdiept in de lange voorgeschiedenis van de leefgewoonte van de Noren. Inmiddels heeft zij daar al twee prachtige “half fictie” romans over geschreven. De derde komt aan het eind van dit jaar uit. Uiteraard heb ik ze gelezen en voor mensen die geinterressserd zijn hoe men vroeger leefde in die barre omstandigheden in Noorwegen en hoe de familietradities daar waren , kan ik deze boeken aanbevelen. Ik heb ze figuurlijk gesproken in èèn adem uitgelezen. Ik vind het zelf heel interessant hoe de mens zich vroeger ‘behelpen’ moest, vergeleken met ons wereldje nu. Heerlijk dit soort boeken. Ook het ‘intieme’ leven, wat ze door speurwerk opgezocht heeft, omschrijft ze op een bijzondere manier, grijnzzzzz. De omslagen van de twee boeken staan op foto en ik zal ze bij uitzondering onder dit verhaal plaatsen. Leuk als je van plan bent om in de toekomst Noorwegen te gaan bezoeken met jullie camper of caravan. Om deze boeken te bemachtigen tik je op internet de naam van de schrijfster of de naam van het boek in, en je komt bij de uitgever.

We hebben genoten hier bij hen en zijn ook heel happy dat dit zomaar kon! Dank je wel Lillian en Bert!

=======================================================

En we zijn weer onderweg

Na de derde nacht zijn we weer vertrokken richting Marbella. We hebben een nacht gestaan aan het strand tussen de hotels die leeg stonden. Heerlijk rustig! En niets geen last van politie of herrie schoppers. Daarna hebben we de grote stad aangedaan…..

Wij vinden Marbella erg tegenvallen wat betreft het strand. Beslist geen mooie witte en brede stranden zoals in Scheveningen. Wel een grote haven waar de duurste jachten binnen komen varen en er ook weer uit gaan. Smalle stroken strand en net als overal aan de kustlijn hier, grauw donker zand. Je heb wel een prachtige boulevard, heel veel restaurants, grote winkelketens met grote parkeergarages en veel boetieken. Ik houd niet van winkelen, dus daar waren we gauw klaar.

Wat wel mooi was, was weer twee zandsculpturen op het strand van plaatselijke kunstenaars. Er waren twee personen. Eentje deed de gebruikelijke alligator, de andere een prachtig kasteel op een heuvel. Op het strand hebben we weer een mobiel gevonden, de tweede op rij, van de week ook al een, natuurlijk gebarsten en niet meer te gebruiken, ook wat euro munten en verder niets bijzonders. Omdat wij klein van stuk zijn met de auto, konden we zo een parkeer garage in. Je moet hier niet verwachten dat er buiten die parkeer garage een vrije parkeerplaats is. Het staat hier tjokvol! Heb je geen winkels dan heb je wel enorme grote hotels. Na twee uur hadden we het wel gezien en zijn naar de eerste beste rustige camperplaats gereden. 

Nu staan we bij een restaurant, als enige camper op de parkeerplaats, aan een ruisende zee, heerlijk rustig. Ik ben bij aankomst even gaan vragen of het klopte dat we hier vrij mochten staan. Het waren vriendelijke mensen en het was inderdaad goed. Achteraf stonden we niet op de plek die Camperpunt had aangegeven. Het zou parking Restaurant Simbad  moeten zijn, code 62455. Maar we staan bij restaurant Merendero Cristina. Het is nu prachtig weer en we hopen dat dit ook zo blijft. De voorspellingen zijn echter nu niet echt mooi, maar meestal blijkt het achteraf toch mee te vallen, dagen van regen hebben we niet gehad. Mensen die hier bij het restaurant kwamen om te eten gaven veel commentaar op onze villa. Vast omdat het zo’n klein ding is. Zij kwamen hier met hele dure grote auto’s aanrijden, dus ik kan het wel een beetje begrijpen. Maar we liggen er niet wakker van, we slapen hier zelfs heerlijk in!!!! Hier hebben we mijn verjaardag gevierd en kreeg ik ontbijt aan zee, inclusief de dolfijnen die wij zagen springen. De hele dag mooi weer. Wat kan je als jarige nog meer wensen, fantastisch toch?

We gaan nu van strand naar strand om met onze detector te zoeken en zodra er weer iets bijzonders is horen jullie van mij. 

DoegieDoegie!!!