Teleurstellende ervaringen

Onze vakantie trip is bijna ten einde. We hebben heel veel meegemaakt en ook heel veel opgestoken van onze eerste lange vakantie van ruim 6 maanden. In het begin was alles nieuw en spannend, op het eind krijg je te maken met teleurstellingen. Sommige eigenlijk, doordat je de nodige ervaring mist. Zowel vanuit het thuisfront en in het buitenland. 

—————————————————————————————————————————

Je mag in mijn gastenboek reageren…

—————————————————————————————————————————

En ik denk, dat als je alleen een poosje in je camper woont en alles thuis tijdelijk ‘regelen’ moet en je gaat heel lang weg, dat je hier allemaal wel eens tegen aanloop. Je denkt dat je thuis alles goed geregeld hebt en met een gerust hart kan gaan ‘ondernemen’. Nou, daar hebben we ons wel degelijk in vergist. Daarom wil ik die ervaring graag delen en hopen dat ik jullie goede tips kan geven.

Afbeeldingsresultaat voor Sip gezicht

Onze eerste teleurstelling is toch wel dat onze camper, vooral de leefruimte, voor de lange perioden te klein is. Dit gaat ten kostte van je gemoed. En de irritaties spelen aan het eind vaker op dan nodig is. Het onverwachte matige weer speelt natuurlijk ook parte. Ons eerste jaar is, voor Spaanse begrippen, vrij koud geweest. Je vergeet het wel weer snel als je in een warmere periode komt. We hebben niet altijd buiten kunnen zitten in de zon, waardoor we op 2,5 vierkante meter de tijd door moesten brengen. Uiteindelijk krijg je pijn in je rug, omdat de achterbank niet bepaald een luxe fauteuil is. De voorstoelen gebruikte we als bagageruimte, die konden we dus niet gebruiken om ze om te draaien. Als de auto 50 cm langer zou zijn hadden we veel meer leefruimte gehad. En als ‘dikke’ 60 plussers zou dat zeer aangenaam geweest zijn. Maar het grote voordeel was ook weer hierdoor, dat wij het bed vaak gebruikt hebben als loungebank, heerlijk languit met goede kussens in de rug. En bijna overal makkelijk stonden staan. 

De onervarenheid van wat  je moet/kan meenemen, is hiervan ook een groot onderdeel. Alle spullen die wij niet gebruikt hebben blijven ook lekker thuis de volgende keer. Deze hebben we achterin de auto geplaatst, dus dat wordt een kwestie van uitladen. En ook de kleding, daar hadden we al niet veel van mee, en toch weer veel teveel. Ook kleding wat snel droog is, afritsbare broeken van goede kwaliteit is een must!! Dunne handdoeken zijn eerder droog en nemen veel meer vocht op dan een luxe dikke handdoek. 

We hebben veel papier gebruikt, keukenrollen, wc papier om de borden en bestek eerst mee af te vegen, zodat we minder water hebben gebruikt om af te wassen. En papier is licht en kan je overal kopen. 

Dan de afspraken thuis, het loopt nooit zoals je denkt dat het loopt. Zeker niet als je voor langere tijd weg bent. We hebben thuis een onverwachte water lekkage gehad. Gelukkig is dit door de buren hartstikke goed opgelost. Maar het is niet leuk, het geeft je even een domper.

Met de post ging ook niet alles goed, terwijl je dacht het goed geregeld te hebben. Een voorbeeld; zoals de kortingspas (van NKC, of de ACSI) die je later (eind januari) pas in je brievenbus krijgt. Terwijl de geldigheid van dat pasje op een desbetreffende camping al op 1 januari in werking kan treden, het pasje komt dus voor menig overwinteraars veel te laat binnen. 

Van mede camperaars hebben we geleerd om dat pasje dan op te laten sturen. Maar dàt houd weer in dat je dan wel langer dan een week op de zelfde plek moet verblijven en dus ook op een camping moet blijven staan. En dan maar hopen dat de post er binnen die week is. Of mazzel moet hebben met vrienden, die een appartement gehuurd hebben voor drie maanden of langer. En die dan ook nog in de buurt zijn, waar jij toevallig naar toe wil gaan. Of de post naar een camping op laten sturen waar je begin februari bent, àls je dat al besproken heb!!

Ik dacht dat het camping seizoen startte van april tot eind maart het jaar daarop, dat is dus niet bij àlle campings het geval, dat is òns dus overkomen.  De camping waar wij vorig jaar een dikke twee maanden gestaan hadden, in Bolnuevo, van eind november tot 2 januari, is zo’n camping. Deze start zijn seizoen van 1 januari tot 31 december. Wisten we dus niet! Dus ik kwam begin april met mijn pasje van 2017 mooi bescheten uit voor de korting, die kregen we dus mooi niet! We zijn er daarom ook maar 1 nacht gebleven, gewoon uit principe. Ik was heel erg teleurgesteld en boos! Ik had het thuisfront gevraagd om de pas te scannen en dan kon ik hem via mijn telefoon of tab laten zien. Maar daar werd geen genoegen mee genomen. Ze moesten de pas daadwerkelijk zien!!!  Oké, de manager en het personeel doen zakelijk gezien goed hun werk.

Een slimme tip als dit jou ook overkomt als je nog niet je nieuwe pasje heb, ga eerst de betreffende camping op, kijk of er andere Nederlanders staan. Leg de situatie uit en vraag of je hun pasje even zou mogen lenen. Als zij die natuurlijk hebben. De camping hoeft het pasje alleen te zien. De NKC en ACSI zijn eigenlijk in gebreken voor jou, omdat het pasje te laat in je brievenbus ligt. Nu schijnt er ook een clubpas te zijn, is me verteld, die is heel persoonlijk en kost geld. Maar die blijft volgens andere, weer jaren geldig. Ik ga hier info over vragen als wij thuis zijn. 

Laat mij maar een kort lontje hebben, 🙍maar voor mij is de lol eraf. 😫 Mij zien ze hier bij Bolnuevo niet meer! ………..Okee, zij doen zakelijk hun werk……. Maar voor ons geen Playa de Mazaron meer……., gewoon een principe kwestie dus.

Wij gaan nu naar Allicante/Benidorm, weer een stapje verder richting huis. 👍

Er bestaan allerlei soorten mensen en services die mensen geven omdat ze een bedrijf hebben. Soms ben je heel blij met een bedrijf, soms kan je ze schieten. 

Ik heb hier ook een teleurstelling van achter de rug en baal behoorlijk. 

Afbeeldingsresultaat voor Sip gezicht

Bij die persoon kan ik mijzelf echt niet meer vinden en die persoon heeft ook echt voor mij afgedaan. Waarschijnlijk, of eigenlijk is het zo, ben ik te goed van vertrouwen en houd ik zelf ook mijn woord. Dat verwacht ik ook van anderen tot het tegendeel bewezen is. Vaak is mijn intuïtie hierin wel goed. Toch kreeg ik bij het verloop van het gesprek dat nekhaar gevoel, maar ik dacht, ‘ach, stel je niet aan’!

En achteraf had ik er beter naar moeten luisteren. Nu ben ik tweemaal ‘gepakt’, zo voelt het voor mij. Door mijzelf en de persoon in kwestie.

Die persoon is Eddy de Ier’ (zie het vorige verslag). Wij waren heel onverwachts bij hem aangekomen en hij was werkelijk verrast. Nodigde ons uit om de dag erna te komen borrelen en te eten in de namiddag. Hartstikke leuk, ja toch….. Ook al kwamen we daar niet specifiek voor, maar wij hadden de eerste ontmoeting zò speciaal gevonden en hadden hem de belofte gedaan. Dat was voor ons het belangrijkste. 

Toen wij afscheid namen zei hij in ene dat hij òns wel kwam ophalen….. op dat moment gingen mijn nekhaartjes overeind staan….

Had ik maar meteen gereageerd naar wat ik voelde. En gezegd van als het bij nader inzien niet uitkwam,….. hij het gewoon had moeten zeggen. Want…… wie er kwam…. geen Ier! We hebben nog tot tegen de avond gewacht en zijn toen verder gereden. Jammer, maar wel heel teleurstellend!!

Bij teleurstellingen horen natuurlijk ook de campings die zich erg mooi op een plaatje gezet hebben. Met photoshoppen kan je het natuurlijk erg mooi maken. En laten we eerlijk zijn, hoe mooier het er uit ziet hoe meer potentiële klanten in het vooruitzicht. Beloftes neerzetten die in de praktijk toch even anders lijken. Daar heb ik erg veel moeite mee en negen van de tien keer kom ik daar dan ook niet meer terug. Dit vind ik nog erger dan een mooi ge-photoshopt plaatje. En onderweg praten de passanten natuurlijk met elkaar en wisselen zo de ervaringen. En ja, er zijn bij ons nu drie campings waar wij niet meer naar toe gaan. 

Ik ben er ook achter gekomen dat er voldoende ruimte is, bijna overal en echt niet dat alles vol staat. Is er bijvoorbeeld een mini camping (5 tot 10 camperplaatsen) die echt vol staat, tja…. dan rijden we gewoon door naar een volgende, geen enkel probleem. Op internet wordt er veel aan bangmakerij gedaan.

Dat de Spanjaarden ‘opgevoed’ (moeten?) worden door de overheid, hebben we ook gezien. Of het helpt……🤔

Wij stonden op een mooie gedoogplek vlak bij Cuatia Calas, in de buurt bij Aquilas, daar zagen wij plots een ambulance aankomen……. Dachten we, op de auto stond duidelijk 112, het leken ziekenbroeders in onze ogen. Ik er naar toe, zo nieuwsgierig was ik, misschien had iemand een zonnesteek opgelopen, het was zeer zonnig, Pasen, drank, lekker eten… maar deze twee mannen deelde een asbak uit en vuilniszakken. Of de strandgasten hun peuken en afval in de desbetreffende zakken wilde deponeren. Ik vroeg of ik ze op de foto mocht zetten en als herinnering kreeg ik ook zo’n asbakje. Ik denk dat het zeer teleurstellend zal wezen wat de strandgasten zullen doen. Want wij weten hoeveel zilverpapier er onder het zand ligt verstopt. Dat vinden we genoeg met de detector. Uiterlijk lijkt het heel netjes, maar net als overal zijn vele mensen te beroerd om de afval een paar meter verder in de container te droppen. Langs de snelwegen, in het binnenland is Spanje een openbare vuilnisbelt en barst van het plastic in de berm en langs/op de landerijen. 

Zo genoeg gemopperd!!……..………….

Wij zijn mensen mensen, wat wil zeggen dat je graag contact maakt met andere mensen. Maar als je de taal niet spreekt en er kan geen Engels gesproken worden met elkaar is het erg moeilijk om te communiceren. Als je net weg ben, heb je daar niet zòveel behoefte aan, want de indrukken die je opdoet zijn giganties. Je komt voor je zelf al woorden te kort. Als je langer op een plek staat, bijvoorbeeld op een camping, dan is het na een paar dagen, en soms al vrij snel heel prettig als je kan communiceren met andere. Al is het alleen maar om informatie uit te wisselen van de omgeving en hoe alles op de desbetreffende camping werkt. De info bij het inchecken is te rechtlijnig of te burocratie’s. En ook bij kleinere campings word er zeer slecht Engels gesproken. (Behalve natuurlijk als je Nederlandse of Belgische eigenaren op de camping heb.)

De eerste voorbereiding thuis zou al kunnen zijn om de taal van het land wat te leren, vooral de voornaamste standaard woorden en zinnen. In ieder geval meer woorden als dat ik nu beheers, wat bestaat uit manjana, ola en grasias…. ik voelde me dik ongelukkig hierdoor! En door de wil om het Spaans te willen leren, werd ik alleen maar zenuwachtiger en het bleef niet meer hangen. Via mijn laptop en het progamma ‘translate’ heb ik me kunnen redden, maar dit is erg omslachtig. 

Je kan je voorbereiden door thuis gewone vragen via een vertaal progamma al op te schrijven. Zoals; is er een campingwinkel, is er een sociaal room, kan ik hier campinggaz flessen inwisselen? Hoe laat moet je uiterlijk van je plekje af als je weer vertrekt? Word er iets georganiseerd, bijvoorbeeld een kaart of bingo avond, wat kost dat, zijn er muntjes voor de wasmachine, is er een droger, is er een supermarkt in de buurt, is er een leuk restaurantje in de buurt waar je lekker kan eten? 

Bij deze laatste vraag wordt je vaak naar familie gestuurd, maar dat is helemaal niet erg. Kleine dorpjes bestaan vaak alleen uit ondernemende familie’s. 

Bij vrije plaatsen kan je informeren of er ‘s morgens een bakker komt en hoe laat. Op veel gedoogde plekken gebeurt dat heel erg veel. Je kan informeren of de politie vaak komt controleren. Soms komen die alleen je nummerbord controleren of je boetes open heb staan, of dat je ‘gezocht’ wordt. Of er water is, en belangrijk, of dat drinkwater of spoelwater is. Containers zie je vaak staan. Soms zijn er ook putten waar je de cassettes kan legen, maar dit kan soms ook bij een pompstation in de buurt. Doordat cassettes toch heel veel op gedoogde plekken illegaal geleegd worden in de bosjes gaan verschillende van deze gedoogplekken dicht. Ondanks het feit dat de Spanjaarden zelf alles achter zich laten vallen en ook heel veel rotzooi in de bosjes gooien, krijgt de buitenlander met zijn camper, die vaak ‘zelfvoorzienend’ is, toch de schuld. Ook geven de camperaars niet veel meer geld uit dan dat Spanje zou willen zien. Het is alleen de diesel en de dagelijkse boodschappen bij de supermarkten of een drankje of etentje in een restaurant. Mensen die naar hotels gaan geven in verhouding veel meer uit in Spanje. En laten veel meer achter, want de koffer is vaak al vol als ze komen. Dus de extra kleding, omslagdoeken, etenspullen, drank ect die gekocht worden, blijven achter. Hetzij op de hotelkamer voor de schoonmaaksters, of in de containers die op hun beurt weer nageplozen worden door de daklozen. 

Verzekering aanpassen! Ook dat hebben we onderweg vernomen. Wij hebben een doorlopende reisverzekering…… zou je dus vanuit kunnen gaan dat deze, zolang je maar betaald, ‘doorloopt’….. het hele jaar…..

Nee dus!! Echt niet!! Je betaalt ook voor de ‘vakantie loze dagen’. Je kan je voor 180 dagen aaneensluitend verzekeren. Als je langer dan 180 dagen weg blijft, moet je dit van te voren aangeven. Sommige verzekeringen willen niet langer dan die 180 dagen verzekeren. Je moet thuis zijn geweest, en dat ook aantoonbaar kunnen maken. Dus bijvoorbeeld door een afspraak met je huisarts of tandarts. Er zijn wel een paar verzekeringsmaatschappijen die wel langer verzekeren, maar niet automatisch. Jullie zijn dus gewaarschuwd. 

Zo heb je ook een aantal  teleurstellingen op het einde van je vakantie trip. Maar ook weer een hele hoop bijgeleerd. De volgende keer doe je het vast weer anders, en ook dan leer je weer bij. Want ik denk dat er altijd wel wat gebeurt waarop je niet rekent. 

We hebben tot nu toe geen autopech gehad, behalve dan een ster in de voorruit, wat keurig verholpen is door Carrglass. We zijn soms helemaal verkeerd gereden….. maar ach…. grijnzzz…. dat hoort bij ons!! 

Ik hoop dat ik met deze persoonlijke ervaring iets heb kunnen bijdragen voor de beginnende camperaar. En zal ook best door ervaren camperaars gecorrigeerd worden op enkele punten, maar zo heeft ieder zijn eigen beleving/ervaring.

Allemaal voor in het komende seizoen weer heel veel plezier.

Wij zijn nog niet thuis, maar wel ruim over die 180 dagen heen. Dus we hopen dat er onderweg naar huis niets zal gebeuren.

DoegieDoegie.


Reacties op mijn verhaal

Marja uit Vaassen schreef op 5 april 2018 om 19:34:
Hallo, Even een reactie op het ruimte probleem in de camper. Wij hebben jaren gecampeerd met een Westfalia. Een iets ouder model. De bedplank van het bovenbed was in 2 delen. wij hebben de deel voorin bij de stoelen altijd thuis gelaten. Het voordeel: op het achterste (vaste gedeelte) konden we mooi onze kledingtassen, elk 1 , kwijt. Lekker dicht bij de hand en leefruimte besparend. Ik weet niet of het bij jullie ook kan. Wel thuis.
Elly scheef: 20:30:
Hallo Marja, wij heben dat ook al gedaan. Eigenlijk omdat we veel meer plavond ruimte hadden hierdoor, want mijn man is 1.85. En ook wij gebruiken het achterste gedeelte puur als opslag, kleding in kratjes met deksel, superlicht. En de waszak voor de vuile kleding. Verder ligt daar onze ‘sjaal’  die tijdens het rijden een geweldige opbergplek heeft, ruimte zat. Wij zijn ongeveer 3.90 lang met de auto, dus vloerruimte is er niet veel over. En de Westfalia is anders ingedeeld dan onze Renault Traffic. De breedte van onze auto is weer breder dan de Westfalia. Zo is elk merk weer anders. Maar jouw tip is een goeie hoor, ik hoop dat andere dat ook door hebben, want het scheelt al enorm.
Corry uit Heerenveen schreef op 5 april 2018 om 09:35:
Hallo luitjes een hele fijne en goede thuisreis gewenst. Wij zijn nu met ons “busje “ in Spanje staan op La volta Peniscola heerlijk weertje en ben aan het herstellen van een flinke griep mee weggegaan uit Nederland. Inderdaad kritisch kijken nu na een weekje ben ik ingericht toch teveel spulletjes weer mee😎heerlijk bed van 145 x190 2 heerlijke stoelen bank en toilet douche die ik ook gebruik😎opbergruimte ruim voldoende toch wat vergeten zomerkleding maar die koop ik wel niet duur hier in Spanje en te weinig medicijnen zijn de apotheken goed voor. Kortom met 6 meter camperbus alles mee heerlijk dan een grote sta camper hier een heel tevreden en ik zie het 😎alweer volop schijnen camperaar. Elly ik heb genoten van je blogs tot …..😎🌹👍🚐
Elly scheef: 11:30:
Hallo Corrie, we komen a.s. zaterdag op onze terugreis even aanschieten. Ik heb inmiddels je pb ontvangen. gezellie!! Elly
Martin uit Kloetinge schreef op 5 april 2018 om 08:50:
Je bericht gelezen, ik heb toch een paar opmerkingen. Het legen van de cassette in de bosjes heb ik in de jaren dat we overwinteren niet gezien, natuurlijk zal het weleens gebeuren, maar niet zo erg als je het omschrijft. Je schrijft over de reisverzekering, dat klopt, maar er zijn problemen met veel meer verzekeringen.
Elly scheef: 11:30:
Hallo Martin, wederom fijn dat je reageert. Zoals je al wel gelezen  hebt, communceren wij veel, mede ook door onze metaaldetector sport. We zijn veel onderweg op stranden en worden erg veel aangesproken. Buiten dat wij soms zeer vroeg uit de veren zijn om voor de massa op de stranden te lopen, zien we echt wel wat er vroeg nog meer gebeurt. Meestal camperaars met schop, die “keurig” een gat graven om een cassette te legen. Op de lijst van camperpunt staat ook dat je een putdeksel haak mee kan nemen, Uiteraard om de cassettes te legen en grijs water. Maar onder bepaalde putdeksels zitten alleen leidingen en is dat “gat” niet om cassettes te legen. Ook in de zee zien we dat emmertjes, cassettes , 5/8 liter waterflessen die een gele supstantie bevatten, geleegd worden. Maaaaaaar, wat wij al een paar verhalen hiervoor geschreven hebben is dat de hotels en kleine dorpjes hun eigen riool aan zee leeg laten lopen. En ik denk dat als de camperaars van illigale lozingen in de ogen van de Spaanse overheid schuldig zijn aan bewuste vervuiling, dat zij zelf eerst maar eens “Europees” echt de handen in eigen boezem moeten steken. Wat een goede lijst van spullen die je nodig heb op reis in camperpunt. Elly
Diane nachtergaele uit Benidorm schreef op 5 april 2018 om 07:30:
Wij zijn al 60 jaar campeerders en leren nog altijd bij,We lezen ook dat veel mensen niet voldoende voorgelicht op reis vertrekken .En inderdaad communiceren is van zeer groot belang in een ander land.De taal een beetje machtig zijn kan veel helpen op alle gebied.nog een goede terug reis en hopelijk geen problemen buiten de 180 dagen..In België is het nog minder 120 dagen.of per overschreden maand fors bijbetalen .
Elly scheef: 11:30:
Dank je wel voor je support Diana. NKC heeft een nieuwe reisverzekering voor 365 dagen. Ik ga daar zeker eens induiken voor de voorwaarde. Elly
Allies uit Hollandsche Rading schreef op 4 april 2018 om 18:58:
Dag buurvrouw ) alfas del pi) 😉 Ik ga je volgen .. Groet Allies Poot van Bob
Elly scheef: 11:30:
Ja, het was heel verassend dat we naast elkaar stonden. En dat je Doeggiedoegie al kende. En nu fb vriendjes geworden bent. Dan krijg je automatisch een berichtje als ik weer een verslag geschreven heb. Elly

Bezoekers totaal 5-04-2018        09.30 uur

Dit verhaal tot 7 april 2018:

 

3.600

Gisteren:

 

471

Laatste 7 dagen (week):

 

4.614

Laatste 30 dagen (maand):

 

16.668

Laatste 365 Dagen (Jaar):

 

207.438

Totaal:

 

211.325